ΜΠΟΥΜΕΡΑΝΓΚ 14.12.14

Share

Υπέρμετρα είχε αυξηθεί η δύναμη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου εις βάρος της παραγωγικής επιχειρηματικότητας και του κόσμου της εργασίας.

Στην Ευρωπαϊκή  Ένωση προωθήθηκε η ελαστικοποίηση της εργασίας με περιορισμένα δικαιώματα των εργαζομένων, με ανασφάλιστη- αδήλωτη-άνευ αμοιβής επί μήνες εργασία, με περικοπή της πρόσβασης στο σύστημα υγείας και πρόνοιας.

 

Είναι ήδη τεράστια η μεταφορά οικονομικών πόρων προς τα επενδυτικά ταμεία-μετόχους των εταιρειών και των τραπεζών.

Αλλά τώρα η μείωση των εισοδημάτων και η μείωση των ευκαιριών για εξέλιξη των δημιουργικών ικανοτήτων των Ευρωπαίων εργαζομένων γίνονται τροχοπέδη για την οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης.

Ενώ οι Ασιάτες επένδυσαν κυρίως στη δημιουργία «οδών σταδιοδρομίας» από το Πανεπιστήμιο προς την αγορά εργασίας, οι ευρωγραφειοκράτες διακήρυξαν ως πρότυπο την αποσπασματική εργασία σε μικρούς χρονικούς κύκλους σε διαφορετικές θέσεις, με ενδιάμεσα κενά ανεργίας και ανασφάλειας που εύχεσαι να είναι μικρά.

Με αυτή τη λογική, όμως, δεν είναι δυνατή η κινητοποίηση των Ευρωπαίων γύρω από κάποιο κοινωνικό όραμα για ανάπτυξη, γιατί οι πολίτες χάνουν το προσωπικό ψυχολογικό δίχτυ ασφαλείας.