Εισήγη Νάσιας Μιχαλοπύλου με θέμα : «Λαθρομετανάστευση: Μία πληγή της Ευρώπης» στο Ανοικτό Πανεπ. Δήμου Βριλησσίων

28.04.2010

«Λαθρομετανάστευση: Μία πληγή της Ευρώπης»

Εισήγηση κα. Νάσιας Μιχαλοπούλου Δημοσιογράφος , Πρόεδρος Euronem στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Δήμου Βριλησσίων.

Η Διεθνής οικονομική κρίση με τον πόλεμο των spread, τον εξοντωτικό δανεισμό χωρών και με επακόλουθο την ραγδαία αύξηση της ανεργίας όπως και η λαθρομετανάστευση ανήκουν στα δύο μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας.

Το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης είναι μια μεγάλη πρόκληση για τη συνοχή της Ευρώπης και κατέχει μια κεντρική θέση στην ατζέντα της ευρωπαϊκής πολιτικής και ιδιαίτερα της σημερινής Ισπανικής προεδρίας. Η λαθρομετανάστευση σαν φαινόμενο μεγεθύνεται χρόνο το χρόνο και προκαλεί όξυνση της ανασφάλειας στους ευρωπαϊκούς λαούς. Συνδέεται με τις εξεγέρσεις, τις συμπλοκές στους δρόμους, τις κλοπές, το λαθρεμπόριο, τη δημιουργία γκέτο στις παρυφές των πόλεων και τη φτώχεια.

Ποιο είναι το ανεκτό επίπεδο της λαθρομετανάστευσης ώστε να μην έχουμε κατάρρευση της κοινωνικής υποδομής της Ευρώπης και ποιος ο αριθμός τους στη γηραιά Ήπειρο;

Στην Ελλάδα μιλάμε για έναν αριθμό που προσεγγίζει τα 2 εκατ.. Και στην Ευρώπη των 27 για έναν αριθμό πάνω από 30 εκατ. Το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης δοκιμάζει τη συνοχή της Ευρώπης και διχάζει για ανθρωπιστικούς λόγους με το θέμα της παροχής ασύλου τους ευρωπαϊκούς λαούς. Πρόσφατα το θέμα παραχώρησης ελληνικής ιθαγένειας και πολιτικών δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς και τα παιδιά τους προκάλεσε εντάσεις και στη χώρα μας φέρνοντας στην επιφάνεια όλες τις παραμέτρους του προβλήματος. Οι λαθρομετανάστες, μία κατηγορία ανθρώπων που δεν γνωρίζουμε ούτε πόσοι είναι ούτε από που προέρχονται αρχικά κατά κανόνα δεν είναι επιθυμητοί.

Αυτό το ανθρώπινο ποτάμι, το οποίο ξεχύνεται κυρίως μέσα από διαδρομές παράνομης μετανάστευσης προς την γηραιά ήπειρο, άλλοτε πνίγεται στα κύματα του Αιγαίου ή της Μεσογείου και άλλοτε εγκαταλείπεται στην τύχη του για μήνες σε ειδικά στρατόπεδα παραμονής, ‘όπως στην Θέουτα και τη Μελίγια, στα σύνορα Μαρόκου Ισπανίας.

Οι σχέσεις Βορρά – Νότου βρίσκονται σε ένταση. Υπάρχουν διαφορετικές αντιμετωπίσεις. Η Αγγλία και η Ιταλία στέλνουν πίσω τους μετανάστες. Άγραφοι νόμοι και αόρατες ροές μεταβάλλουν απότομα και κυριαρχικά τη σύνθεση του κοινωνικού ιστού και ότι την περιβάλει και ο όρος ‘περιοχή γκέτο’ περιγράφει περιπλανώμενους μη γηγενείς, πρεζόνια, περιθωριακούς. Η Αθήνα, το Αμβούργο και η Μπρατισλάβα είναι σήμερα οι τρεις ταχύτερα γκετοποιούμενες πόλεις στην Ευρώπη, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Ε.Ε.

Οι Σομαλοί, οι Αφγανοί, οι Πακιστανοί μερικές από τις ομάδες των λαθρομεταναστών που διευκολύνονται στη διέλευσή τους από εγχώρια και μη κερδοσκοπικά δουλεμπορικά κυκλώματα προκαλούν αλλαγή συμπεριφορών. Επαναπροώθηση ή ανθρωπιστική υποχρέωση; Νομιμοποίηση ή λύση ανάλογα με την περίπτωση μέσω του Ο.Η.Ε.; Τα διλήμματα γεννούν διλήμματα.

Με μεγάλη δυσκολία η Ευρώπη αναζητεί κοινό βηματισμό για να αντιμετωπίσει την περίπτωσή τους, όπως την ύφεση. Η αρχή της κοινοτικής προτίμησης ιδιαίτερα από τους      νεοεισερχόμενους από τις αφρικανικές χώρες δεν βοηθά στην αναγνώριση και την αφομοίωση του διαφορετικού σύμφωνα με τους κώδικες του πολιτισμού μας. Οι γυναίκες από την Ουγκάντα και την Κένυα κάνουν απεργία πείνας σε δέκα κέντρα κράτησης μεταναστών και στη Γαλλία. Ο σημερινός Πρωθυπουργός και πρώην Υπουργός Εξωτερικών θεσπίζει πιο αυστηρούς νόμους και από τις 24 χιλιάδες αιτήσεις ασύλου ενέκρινε μόνο 6.500. Στην Ολλανδία δύο πλοία που έγιναν πέντε δημιούργησαν τις πρώτες πλωτές φυλακές. H συγκέντρωση χιλιάδων εξαθλιωμένων ανθρώπων στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης στην αρχή από χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, σήμερα από χώρες της Ασίας και κυρίως από χώρες της Ν. Αφρικής είχε σαν αίτιο της πολιτικές ανακατατάξεις τους πολέμους, τις εμφύλιες συρράξεις, την φτώχεια και την έλλειψη φυσικών πόρων, ιδιαίτερα του φαινομένου της λειψυδρίας, του νερού.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ 800 εκατ. άτομα στον κόσμο υποφέρουν από χρόνια πείνα και υποσιτισμό με αποτέλεσμα χιλιάδες θανάτους από εξαθλίωση και αρρώστιες κάθε χρόνο. Οι περιβαλλοντικές καταστροφές, όπως οι πρόσφατοι σεισμοί, οι πλημμύρες και η έλλειψη νερού μεγαλώνουν τους αριθμούς των προσφύγων και το παράτολμο και οδυνηρό ταξίδι προς την Ευρώπη που διαρκεί μέχρι και 2 χρόνια γίνεται μια επικερδής επιχείρηση για δουλεμπόρους σε όλα τα παράκτια και ορεινά σύνορα της Ένωσης. Μπορεί η μετανάστευση λαών και ομάδων πληθυσμού ανέκαθεν να αποτελεί ένα ιστορικό και κοινωνιολογικό φαινόμενο εκτεταμένο σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη αλλά η λαθρομετανάστευση, μία μορφή της μετανάστευσης που εμπεριέχει μέσα της το στοιχείο του ‘παρανόμου’, σε σχέση με της χώρες υποδοχής γέννησε κάτι παραπάνω από φόβους για την καθημερινότητα όλων μας  την εθνική ασφάλεια των Ευρωπαίων, την υγεία και την οικονομία. Σ’ αυτό βοήθησε και η κλιμάκωση της τρομοκρατίας στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, τα φαινόμενα αυτοπυρπολισμών σαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κάτι ξένο προς την ευρωπαϊκή νοοτροπία και οι παράξενες συμμαχίες μεταξύ της αντιπολεμικής αριστεράς και των σκληροπυρηνικών του Ισλάμ.

Η νέα προκατάληψη που διαμορφώνεται σήμερα στη Γηραιά Ήπειρο όπως προηγούμενα στην Αμερική ακούει στο όρο Ευραραβία, δηλαδή την διαρκώς διευρυνόμενη μουσουλμανική Ευρώπη μέσα στην ίδια την Ευρώπη. Το αν μπορεί μία διευρυμένη Ευρώπη 27 χωρών μεσούσης της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσεως να δώσει δουλειά και σε άλλα άτομα όταν έχει περισσότερο από 24 εκατ. ανέργους και σαν πολιτισμική οντότητα να αντιμετωπίσει το βαθύ θρησκευτικό φρόνημα των μουσουλμάνων σαν θέμα διαιρεί το πολιτισμικό μοντέλο της Ευρώπης και πολύ περισσότερο διχάζει στις συζητήσεις για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.   

Στην Ελλάδα, εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρόβλημα έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Πρώτη αφετηρία του προβλήματος η δεκαετία του ’90, όπου και άρχισε να οξύνεται λόγω τον πολιτικών εξελίξεων στην νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και των συγκρούσεων στην Μ. Ανατολή. Πιο απλά, με την πτώση του λεγόμενου ‘ανατολικού μπλοκ’ προκλήθηκε μια μαζική προσφυγή Ρώσων, Βουλγάρων, Ρουμάνων και Γεωργιανών οι οποίοι σε συνδυασμό με 600000 Αλβανούς που πέρασαν νόμιμα ή λαθραία με την κατάρρευση του καθεστώτος Αλία τα σύνορα της Ελλάδος, μεταμόρφωσε για πάντα την καθημερινότητα των Ελλήνων. Πρόκειται για ανθρώπους που απλά χρειάζονταν μια δουλειά που με τις διαδικασίες υποδοχής – καταγραφής και χορήγησης της πράσινης κάρτας όπως συνέβη για περίπου 375000 το 1998, θα μπορούσαν να αφομοιωθούν; Ο φόβος άρχισε να κερδίζει έδαφος στους ‘Έλληνες αφού ο εκτιμώμενος αριθμός λαθρομεταναστών κυμαίνονταν πάνω από 600000 και με τη συνεχιζόμενη είσοδό τους σε ραγδαία μορφή, η Ελλάδα έφτασε να έχει σήμερα πάνω από 1,5 εκατ. αλλοδαπούς νόμιμους ή παράνομους δηλαδή πάνω από το 10% του πληθυσμού της. Ο αριθμός αυτός μας δίνει τη δεύτερη θέση στην Ευρώπη. Κάτι που οφείλεται σε μεγάλο μέρος από το δεύτερο μεγάλο κύμα μετανάστευσης από το Ιράκ, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές.

Να θυμίσουμε ότι από το 2002 χιλιάδες λαθρομετανάστες από το Ζαΐρ, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές  και όλες τις Αφρικανικές χώρες βλέπουν την Ελλάδα σαν ένα πέρασμα προς τη Δυτική Ευρώπη (χώρος διέλευσης transit) και συνωστίζονται στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και κυρίως το λιμάνι της Πάτρας  οπού περισσότερη από 35 χιλιάδες σήμερα στοιβάζονται σε αυτοσχέδια παραπήγματα δημιουργώντας σημαντικά λειτουργικά προβλήματα και απαξιώνοντας οικονομικά ολόκληρες περιοχές.

Τα γκέτο ανθίζουν και ιδιαίτερα η  Αθήνα σε περίοδο μάλιστα έντονης τουριστικής κρίσης δοκιμάζει της αντοχές των κατοίκων της με την απαξίωση ολόκληρων κεντρικών περιοχών όπως τα Εξάρχεια Κουμουνδούρου, Πειραιώς, Πατησίων καθώς και το Μοναστηράκι, αφού εξαιτίας της μαζικής παρουσίας εξαθλιωμένων μεταναστών ολόκληρα κομμάτια περιοχών διαγράφονται από τον οικονομικό χάρτη των κατοίκων. Το εκτεταμένο λαθρεμπόριο και παραεμπόριο, ακόμη και σε κεντρικούς δρόμους όπως η Ερμού, η βία , η πορνεία, οι κλοπές, ακόμα και με όπλα μέρα μεσημέρι σε πεζόδρομους, μέσα μαζικής μεταφοράς, και η διακίνηση ναρκωτικών είναι όψεις του ίδιου προβλήματος που συχνά χαρακτηρίζουν αυτό το πολύ- φυλετικό και πολύ- θρησκευτικό μωσαϊκό. Τα φαινόμενα αυτά συχνά δοκιμάζουν τις αντοχές των κατοίκων που θέλουν με κάθε τρόπο να τα περιορίσουν και να αποτρέψουν τις γειτονιές τους να μετατραπούν σε γκέτο μεταναστών με παραβατικές συμπεριφορές κάτι που συχνά γεννά τις ακραίες και ρατσιστικές συμπεριφορές, την αυτοδικία. Οι κάτοικοι δεν μπορούν να αντέξουν άλλο την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής τους και η κίνηση της χώρας να ζητήσει τη βοήθεια και άλλων χωρών της Ε.Ε. για να ελέγξει τα σύνορά της ήταν σωστή για να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση αν και άργησε πολύ.  

Από την άλλη πλευρά και το οικονομικό κόστος της λαθρομετανάστευσης που είναι σημαντικό, προβληματίζει. Το έμμεσο οικονομικό κόστος λαθρομετανάστευσης ξεκινάει από την απασχόληση σημαντικού τμήματος της αστυνομίας και της δημόσιας διοίκησης για τον περιορισμό της εγκληματικότητας και φτάνει στην επιβάρυνση του εθνικού συστήματος υγείας από ασθενείς με μεταδοτικές νόσους και χρόνια προβλήματα και μηδενική συμβολή στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Η ανασφάλιστη εργασία γίνετε πολιορκητικός κλοιός για την καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων.  Το πρόβλημα της Ελλάδας, σταυροδρόμι τριών ηπείρων με εκτεταμένα θαλάσσια σύνορα και απουσία στρατηγικού σχεδιασμού (στην καταγραφή αναγκών σε εργατικό δυναμικό, στην προετοιμασία υποδοχής, στην δημιουργία πλαισίου νομιμότητας για τη διαμονή των μεταναστών, την κοινωνική μέριμνα) είναι και πρόβλημα της Ευρώπης.

Πύλη λαθρομεταναστών η Ελλάδα; Το ερώτημα προκαλεί προβληματισμό στις αρμόδιες αρχές της Ε.Ε. σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί από την FRONTEX, τον ευρωπαϊκό οργανισμό για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών, τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και την στήριξη για την οργάνωση κοινών επιχειρήσεων επαναπατρισμού όσων επιχειρούν παράνομη είσοδο.

Η διαπίστωση που έγινε πρόσφατα στις εργασίες του άτυπου συμβουλίου υπουργών εσωτερικών υποθέσεων στο Τολέδο της Ισπανίας είναι χαρακτηριστική. Το χρόνο που πέρασε, 146.000 μη νόμιμοι μετανάστες συνελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές και σύμφωνα με στοιχεία του FRONTEX ο αριθμός αντιστοιχεί στο 70,5% των παράνομων μεταναστών που συλλαμβάνονται προσπαθώντας να περάσουν από τα σύνορά μας προς άλλες χώρες της νοτιοδυτικής Ευρώπης.

Χαρακτηριστικό στοιχείο της έντασης που εμφανίζει το πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι από το 2002 που ισχύει το πρωτόκολλο επανεισδοχής με την Τουρκία, χώρα που προωθεί τους περισσότερους μετανάστες μέχρι και σήμερα, της έχουν υποβληθεί 80.000 χιλιάδες αιτήματα επανεισδοχής εκ των οποίων ελάχιστα έγιναν αποδεκτά. Στην πράξη δέχτηκε πίσω μόλις 2.200 παράνομους μετανάστες. 

Τα στοιχεία δείχνουν αβίαστα ότι σε επίπεδο ΕΕ κάτι πρέπει να αλλάξει καθώς και ολόκληρη η δύναμη της σημερινής Ελληνικής Ακτοφυλακής ακόμα και αν διατεθεί δεν επαρκεί για τη λύση του προβλήματος. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία  στην τελευταία ολομέλεια του Ε. Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες η έγκριση των μέτρων που αφορούν την απόφαση του Συμβουλίου που συμπληρώνει τον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν όσον αφορά την επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων στα πλαίσια των επιχειρήσεων που συντονίζουν από τον Frontex θέτουν ομοιόμορφους κανόνες. Κανόνες που πρέπει να εφαρμόζονται από όλα τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις του Frontex και οι οποίοι επικεντρώνονται στην υποδοχή, την έρευνα και τη διάσωση ανθρώπων στη θάλασσα πάντα βάσει συγκεκριμένων αρχών και επιχειρησιακών σχεδίων.

Η Ελλάδα κάθε χρόνο διαχειρίζεται εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές στη διαδικασία μετανάστευσης. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αδιαφορεί απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα. «Η λέξη κλειδί είναι η λέξη “συνεργασία”, γι αυτό και χρειάζεται προωθημένη συνεργασία όλων» τόνισε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης στο συμβούλιο υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της ΕΕ στην Ισπανία. Ζητήθηκε διπλασιασμός των μέσων -εναέριων και πλωτών- και  ενίσχυση του προσωπικού στα πλαίσια της Frontex.

 Πώς θα περιοριστούν οι διαστάσεις του προβλήματος; Τα δώδεκα κέντρα υποδοχής χωρητικότητας 2200 ατόμων δεν επαρκούν και σχεδιάστηκε η δημιουργία 2-5 νέων  κέντρων υποδοχής σε στρατόπεδα με δυνατότητα παραμονής έως 4000 λαθρομεταναστών. Ένα από τα μεγαλύτερα  Κέντρα Υποδοχής προσφύγων είναι οργανωμένο στο Λαύριο, όπου  φιλοξενούνται κυρίως Kούρδοι, αλλά και Αφγανοί, Iρακινοί, Iρανοί.

Το ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο το οποίο αντιτίθεται στις μαζικές νομιμοποιήσεις μεταναστών και η αναθεώρηση του κώδικα ελληνική Ιθαγένειας ακόμα και η αποχή στις τελευταίες Ευρωεκλογές έδειξαν ότι χρειάζονται νέες πολιτικές προσεγγίσεις για τον περιορισμό των διαστάσεων του προβλήματος. Η έλλειψη ενιαίας πολιτικής μπροστά στην σπουδαιότητα και την πολυπλοκότητα του ζητήματος χρειάζεται νέες τομές και απέναντι στην πρόσφατη εκστρατεία του Συμβουλίου της Ευρώπης «όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι» για την καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων η ενδυνάμωση της συνεργασίας των κρατών μελών μοιάζει αυτονόητη.

Χρειάζεται ένας μηχανισμός για δικαιότερη κατανομή ατόμων που έχουν ανάγκη από διεθνή προστασία μέσα στην ευρωπαϊκή Ένωση διαπιστώνει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και αύξηση των προγραμμάτων μετεγκατάστασης όπου η Ε.Ε. προσφέρει μονάχα το 6% των διαθέσιμων θέσεων παγκοσμίως. Η δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού προγράμματος επανεγκατάστασης προσφύγων από τρίτες χώρες και η τροποποίηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων που εγκρίθηκε αυτό το μήνα από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών του Ε.Κ. θα συστηματοποιήσει της προσπάθειες προς τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου απέναντι στις ασφυκτικές πιέσεις των διαδοχικών κυμάτων λαθρομεταναστών και των αιτούντων άσυλο; Ο χρόνος θα δείξει. Η ανάγκη να επεκταθεί το σύστημα επανεγκατάστασης και στο εσωτερικό της Ευρώπης, εκκρεμεί. Με εξαίρεση το πιλοτικό πρόγραμμα που εφαρμόζεται στη Μάλτα και το οποίο είναι μικρής εμβέλειας, δεν υφίσταται ανάλογο σύστημα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η κοινή μεταναστευτική πολιτική ακόμα απουσιάζει ως σύνολο. 

Η Ευρώπη η Ασία και η Αφρική βρίσκονται μακριά σαν Ήπειροι αλλά παντού και πάντα τα έντονα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα είναι ίδια. Η  υπέρβαση από την ύφεση, η αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης και η αναχαίτιση του λαθρομεταναστευτικού ρεύματος είναι θέματα υψηλής προτεραιότητας για την Ε.Ε. και παντού και πάντοτε εντονότερα για την Ελλάδα της οποία τα σύνορα είναι εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε.

 Ακόμη επείγει η  δημιουργία ευρωπαϊκής συνοριοφυλακής ,  δίωξη των εγκληματικών δραστηριοτήτων σχετικά με την διακίνηση ανθρώπων και πάνω απ’ όλα η  αύξηση της χρηματοδότησης αναπτυξιακών έργων στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, τα οποία θα  θωρακίζουν την κοινωνική συνοχή αυτών των χωρών και θα αποτρέπουν τους πληθυσμούς  από τη μαζική μετακίνηση  σε αναζήτηση ενός αβέβαιου μέλλοντος.

Στα μεγάλα έργα για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης τον περιορισμό του αναλφαβητισμού και της φτώχειας εντάσσεται και η δημιουργία του μεγαλύτερου Ευρωπαϊκού σχολείου από το Euronem στη Λουσάκα της Ζάμπιας, στην Υποσαχάρια ζώνη.

Για να σας θυμίσω, η πείνα, η ξηρασία, οι αρρώστιες και οι ένοπλες συρράξεις πλήττουν τους περισσότερους από τα 800 εκατ. Αφρικανούς. Η Αφρική είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ήπειρος μετά την Ασία στον κόσμο. Οι κάτοικοί της προσπαθούν  να επιβιώσουν καθημερινά κάτω από άθλιες συνθήκες ζωής συγκριτικά με άλλες περιοχές του πλανήτη.

Το γεγονός αυτό διαφοροποιεί τους δείκτες ακόμα προς το χειρότερο στην υποσαχάρια ζώνη, όπου πολλά από τα αφρικανικά κράτη σε αυτή τη ζώνη εξαρτώνται άμεσα από την εξαγωγή ενός ή και περισσότερων φυσικών πόρων στο πλαίσιο της υπανάπτυκτης οικονομικής τους κατάστασης. Λίγοι καταφέρνουν να επιβιώσουν. Ο μέσος όρος ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα και ο αναλφαβητισμός ξεπερνά σε ποσοστό το 80%.

Το έργο στη Λουσάκα, μια άχρωμη αφρικανική πόλη με πληθυσμό 3 εκατ. κατοίκους, που σπαράσσεται από βία και αιματοκυλίσματα τα βράδια, αν δεν κατατρώγονται από το AIDS (το ποσοστό των μολυσμένων αγγίζει το 50%) και τη Μαλάρια, ως εγχείρημα είναι τολμηρό. Το σχολείο έγινε για να παύσουν να είναι αναλφάβητα τα ρακένδυτα παιδιά και από την άλλη να δημιουργηθεί ένα “νοερό ανάχωμα” στη μετανάστευση χιλιάδων απελπισμένων ανθρώπων.

Κανένας δεν θέλει μου είπαν στα ταξίδια μου να φύγει από την πατρίδα του και τους δικούς του εάν έχει τα στοιχειώδη για διαβίωση. Και είχαν δίκαιο. Γιατί παρά τη φτώχεια τους συνάντησα αξιοπρεπείς ανθρώπους.

Άλλωστε στη Δημοκρατία της Ζάμπιας, παλαιότερα Βόρεια Ροδεσία, το 73% του πληθυσμού της ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας  και ο προσδόκιμος χρόνος ζωής είναι 40 με 42 χρόνια για τους κατοίκους. Δηλαδή είναι μία χώρα χωρίς ενήλικες, κυρίως με εφήβους και παιδιά, ανθρώπους που ζουν και εργάζονται χωρίς να ονειρεύονται.

Τα ορυχεία χαλκού, κοβαλτίου, ψευδάργυρου που μαζί με τη γεωργία και την κτηνοτροφία ανήκουν στις κυριότερες πλουτοπαραγωγικές δυνάμεις της χώρας δεν αρκούν για να διαθρέψουν χιλιάδες πεινασμένους κατοίκους, των οποίων η διατροφή βρίσκεται κυρίως στο καλαμπόκι, στα τροπικά φρούτα και το κυνήγι στη ζούγκλα – από αρουραίους , καρπούς έως γιγάντιους σκώλικες, που τους αποξηραίνουν για πρωτεΐνη και που μαζί με τους παμφάγους τερμίτες αποτελούν ένα από τα παράδοξα της ευθυγραμμισμένης αυτής περιοχής.

Ο τόπος αυτός είναι μεγάλος σε μέγεθος όσο επτά Ελλάδες, γεμάτος από αχανείς πεδιάδες με απέραντες ευθείες, χαμηλά δέντρα, άνυδρα ρέματα και μικρούς λόφους που υψώνουν οι παμφάγοι τερμίτες.

Για να μην ξεχνάμε, σύμφωνα με στοιχεία της Ε.Ε., η Ζάμπια κατέχει την 153^η θέση σε σύνολο 176 χωρών με 346 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα, δηλαδή κάτω του ενός δολαρίου την ημέρα, θλιβερό προνόμιο που έρχεται να επιβεβαιώσει την προσπάθεια και τον αγώνα μας απέναντι στα παιδιά του Τρίτου Κόσμου και την Αφρική.

Τα παιδιά που διδάσκονται κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες κυρίως την περίοδο των τροπικών βροχών στο σχολείο μας των 750τ.μ. πέρα από γραφή και αριθμητική, μαθαίνουν να προστατεύονται από το μολυσμένο νερό, να κάνουν τους απαραίτητους εμβολιασμούς και αποκτούν τη γνώση πώς να μη μολύνονται από τον ιό του AIDS που υπολογίζεται ότι  έχει προσβάλει περισσότερο από το 16% του πληθυσμού της χώρας.

Το ελληνικό σχολείο του Euronem που είναι ένα μεγάλο Εθνικό και Ευρωπαϊκό έργο. Εγκαινιάστηκε τον περασμένο Μάιο παρουσία του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρου Β’. Λειτουργούν από αυτόν τον Ιανουάριο οι τέσσερις πρώτες τάξεις  με 250 παιδιά.

Πιστεύουμε ότι μόνο μέσα από μεγάλα αναπτυξιακά έργα μπορεί να περιοριστεί το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης αφού θα εξασφαλίζει μια καλύτερη ζωή για τους κατοίκους και θα έχουν προοπτικές απασχόλησης στη χώρα τους.

Χρειάζεται μια νέα διαδρομή και ένα νέο συνεκτικό όραμα για την Ευρώπη των 27 χωρών αν θέλει να μην μοιάζει απόμακρη με τη γραφειοκρατία που τη χαρακτηρίζει για τους κατοίκους της και να δίνει λύσεις στα καθημερινά τους μεγάλα προβλήματα.